sint

Lieve oma, wat een vrouw,
Sinterklaas zegt het eerlijk: ik bewonder u nou!

Vroeger stond u in de bakkerij, tussen bloem en deeg,
met taarten, koekjes en heerlijke luchtjes om u heen.
Het was uw passie, uw trots, uw zoete bestaan,
maar helaas… moest de bakkerij ooit dichtgaan.
De Sint zucht nog steeds als hij eraan denkt,
want uw gebak was beter dan wat hij ooit heeft gekregen als schenkt.

Maar oma zit niet stil; nee hoor, geen moment!
U heeft een nieuwe roeping, die iedereen nu kent:
u strijkt en u strijkt, geen kreukel is veilig,
u werkt zo precies, bijna indrukwekkend heilig.
De Admiraal zelf zei: “Neem haar in dienst!
Want als íemand een overhemd weer glad krijgt, is zij het minstens!”
Zo werd u, zonder enige twijfel,
het meest geliefde strijkwijf van de Admiraal, jawel!

En ja hoor: daar staat u elke zaterdag weer,
als fanatieke voetbal oma, luid juichend keer op keer!
Met meer enthousiasme dan de coach en het hele team bijeen —
soms hoort de tegenpartij u zelfs nóg beter dan hun eigen scheids meteen!

En natuurlijk is daar Freek, uw trouwe viervoeter op maat,
die tegenwoordig zo rond is dat hij bijna zijn eigen schaduw verdringt zodra hij staat.
Wanneer hij loopt, lijkt het alsof zijn buik net een paar seconden achterloopt,
alsof hij nog even moet bijkomen van alle koekjes die hij hoopt.
En roept iemand “Snoepje?” dan is Freek sneller dan het licht,
maar zegt iemand “Dieet”… tja, dan draait hij zich om en doet alsof hij het niet hoort, heel subtiel, heel verplicht.
Toch blijft hij oma’s dikke, lieve knuffelbeer,
want met dat zachte buikje geeft hij de allerbeste knuffels, keer op keer.

Dan zijn er natuurlijk de kleinkinderen: Maddy, Noor, Anouk, Giel en Daan,
uw kleine wervelwinden vol energie en chaos.
Maddy rent rond met een glimlach die alles doet smelten, Noor bedenkt de meest ondeugende streken,
Anouk kan alles vinden wat u net had verstopt, Giel roept harder dan de scheids bij voetbal,
en Daan… tja, die doet gewoon alles nét anders dan gepland!
Samen zorgen ze dat oma altijd op haar tenen staat, lacht tot haar buik pijn doet,
en stiekem tóch een extra koekje pakt om bij te komen van al die drukte.

En dan… chocolade, uw grote favoriet,
iets dat u altijd vrolijk maakt, altijd geniet.
Sint zag dat en dacht: “Dat is makkelijk dit jaar,
ik neem gewoon wat extra mee, misschien zelfs een reep of een paar!”
Dus pak het maar snel uit, oma, met een lach,
want chocola hoort bij u, elke winterdag.

U bent lief, u bent grappig, u bent heerlijk apart,
een oma met pit én een enorm warm hart.
Dus geniet van dit gedicht en van al het lekkers dat u krijgt,
en onthoud: Sint vindt u geweldig — helemaal terecht, hij zwijgt!

Fijne Sinterklaas, lieve oma!
Lieve groet,
Sinterklaas en chocopiet