Maskervriendschap

We deelden dagen, groot en klein,
ik dacht dat jij mijn vriend zou zijn.
We lachten samen, ik vertrouwde jou,
maar achter mijn rug, geen woord was trouw.

Je praatte slecht, je brak mijn hart,
een vriendschap viel zo uit elkaar.
De schaduw werd ineens zo groot,
het voelde koud, een stille dood.

Toch leer ik nu, ik sta weer recht,
ik kies voor mensen die écht zijn, echt.
De pijn gaat weg, ik groei voorbij,
want echte vrienden staan aan mijn zij.